door Jesse Boon | sep 8, 2019
Vroeger moest ik een flink eind fietsen naar school. Er was natuurlijk altijd kans op regen: was het niet bij vertrek, dan kon het natuurlijk zijn dat de bui barstte als ik terugfietste naar huis. Daarom moest ik altijd een poncho bij me hebben van mijn moeder. De...
door Jesse Boon | feb 15, 2019
Lang geleden kreeg ik de vraag wat er op mijn grafsteen zou staan, als ik die dag zou overlijden. ‘Dapper ging zij door’, was mijn onmiddellijke antwoord. Toen kreeg ik de vraag wat ik graag zou wíllen dat er op mijn grafsteen stond, aan het eind van mijn leven. ‘Zij...
door Jesse Boon | jan 18, 2019
Ik werk regelmatig voor een school die de leerlingen voorbereidt op de wereld van morgen- zo staat dat in hun missie. Hoe die wereld eruit ziet, weet natuurlijk niemand. De mensen die de leerlingen begeleiden, doen dat dus hoofdzakelijk vanuit wie ze zijn en wat ze...
door Jesse Boon | nov 11, 2018
De afgelopen tijd heb ik niet geblogd. Misschien heb je dat gemerkt, misschien ook niet. Ik kan allerlei praktische redenen noemen waarom ik niet schreef, maar het komt erop neer dat ik me onder water bevond. Pardon? Onder water, ja. Ik bevond me ergens waar ik de...
door Jesse Boon | nov 11, 2018
‘Ik heb het gevoel dat ik wel dood kan,’ zei een vriendin ooit tegen mij. Ze was niet somber, ze was niet alleen, ze was niet oud en ze was van betekenis voor de mensen om haar heen. Maar ze verveelde zich, voelde geen contact met wat ze hier zelf nog te doen had. Ze...
Recente reacties