door Jesse Boon | jul 28, 2026
Als kind wilde ik ’s avonds graag gehusseld worden. Ik verdween dan onder de deken en mijn vader was de husselaar: hij deed iets wat leek op roeren, kneden en mengen tegelijk. Als ik terugkijk naar dat spel, herken ik mijn behoefte om af en toe gereorganiseerd te...
door Jesse Boon | jun 24, 2026
Een tijdje geleden begeleidde ik een publieksbijeenkomst over de dood. We hadden de avond zorgvuldig voorbereid. Maar op de avond zelf bleek onze strakke regie te weinig ruimte te laten voor wie onze deelnemers waren. Fluisterend, tussen de bedrijven door, besloten we...
door Jesse Boon | mei 14, 2026
Bijna 10 jaar geleden zette ik de stap naar zelfstandig ondernemerschap. Een stap in het diepe, waar ik zelden spijt van heb gehad. Er is trots, dat dit me al tien jaar lukt. Jezelf staande houden is vervullend én hard werken. In 2016 hielpen ondernemerscoach Kiki...
door Jesse Boon | jan 24, 2026
Vannacht lag ik wakker. Spoken vlogen in het rond. Soms, wanneer de dagen weinig ruimte laten, gebeurt me dat. Een soort donkere verwerkingsreis die weinig rust brengt, maar wel verlichting. De spoken fluisterden oorlogsdreiging, zorgen om mijn kinderen, financiële...
door Jesse Boon | okt 5, 2025
Tien dagen geleden overleed mijn vader. Aan een langdurig ziekbed kwam in alle hevigheid een einde. Hij had alles aangegrepen om zo lang mogelijk bij ons te blijven, maar kon uiteindelijk niet anders dan het hoofd laten rusten. Het afscheid was intens en verdrietig....
Recente reacties